Persoonlijk

Ook ik heb last van angstaanvallen

Het is 10 oktober, de dag die in het teken staat van de mentale gezondheid. Ik weet als geen ander hoe belangrijk het is om niet alleen fysiek, maar ook mentaal goed in je vel te zitten. Tot nu toe ben ik altijd open geweest over mijn eetstoornis en heb ik dit jaar mijn gehele verhaal met jullie gedeeld. Vandaag wil ik het hebben over angstaanvallen. Dit is een ander onderwerp die, tot mijn spijt, niet veel besproken wordt, maar je regelmatig hoort wanneer je er open over bent. Dus bij deze: ja, ook ik heb last van angstaanvallen.

Mijn eerste bewuste angstaanval

Ik weet nog goed hoe mijn eerste angstaanval die ik bewust meemaakte, verliep. Ik ging met mijn moeder buiten de deur lunchen in een nieuw restaurantje hier in de buurt. Zo’n 4-5 jaar geleden inmiddels. We keken er erg naar uit om dit nieuwe plekje te ontdekken, maar ik vond het nog wel heel spannend. Het was een mooie dag en dus besloten we op de fiets te gaan. Eenmaal daar kregen we de menukaart en begon hetgeen wat ik altijd al het lastigst heb gevonden in een restaurant: een keuze maken. Ik had die dag niet gesport en dat nam ik mezelf toentertijd nog erg kwalijk. Ik zag allemaal lekkere dingen op de kaart staan, maar bij iedere optie dacht ik na over de voedingswaarden. Uiteindelijk had ik nog twee opties over. Ging ik voor iets waar ik écht zin in had of voor iets wat ‘veilig’ was? Het was een dag waarop ik mezelf niet uit durfde te dagen en dus koos ik voor veilig: een broodje met gerookte zalm. Na het doorgeven van de bestelling dacht ik dat het makkelijker zou worden.

Een verstikkend gevoel

Dit dacht ik helaas verkeerd. Je zult nu denken: wat kan er mis gaan met een broodje zalm? Voor mij was, voor een korte duur, alles mis. Op het moment dat mijn broodje zalm voor me neer werd gezet, begon alles te draaien. Mijn hart zat in mijn keel, het zweet brak uit en ik kon alleen maar naar mijn bord kijken. Ik was compleet verstijfd, gedachten en gevoelens van angst vulden mijn hoofd en het leek alsof ik mezelf niet meer was. Mijn maag draaide en alle eetlust die ik inmiddels had, was uit mijn lijf gerukt. Mijn moeder, waarvan ik geen idee heb of ze iets doorhad, zei naar een paar seconden iets. Op dat moment werd ik uit het verstikkende gevoel getrokken, begon ik weer normaal adem te krijgen en kwam ik weer tot mezelf.

De realisatie
Ik kreeg wel vaker een verstikkend gevoel als ik buiten de deur at.

Pas nadat mijn moeder en ik uitgegeten waren (dat nadat ik mezelf weer was geworden, redelijk goed ging), realiseerde ik me dat dit gevoel van paniek niet normaal was. Ik had weleens vaker van dit soort momenten gehad, maar dit uitte zich dan in een verhoogde hartslag en een huilbui of black-out. Nog niet eerder had ik zoveel symptomen tegelijk ervaren. Thuis besloot ik dan ook direct op te zoeken ‘wat er mis met me was’. Ik kon er niet om heen: ik had een angstaanval gehad. En blijkbaar had ik ze wel vaker, vooral bij het maken van keuzes. Dit besloot ik stil te houden. Ik had immers nog nooit iemand gehoord die last had van angstaanvallen.

Bespreekbaar maken

Inmiddels weet ik wel beter. Steeds vaker hoor ik om me heen dat mensen regelmatig een angstaanval ervaart of er ooit een ervoeren heeft. En ook hoor ik van deze mensen dat ze het jammer vinden dat er geen begrip voor is. Wanneer je nog nooit zo’n intens gevoel van angst hebt ervaren, kan het lastig zijn om voor te stellen hoeveel impact het kan hebben. Het is vergelijkbaar met het beeld dat mensen hebben over een eetstoornis. Waarbij veel mensen (helaas) nog steeds denken dat je bij het hebben van een eetstoornis extreem dun moet zijn. Een angststoornis- of aanval hebben is anders dan bang zijn voor spinnen. Zoals je leest, zorgt het hebben van een angstaanval ervoor dat je in een soort eigen wereld komt. Alsof je ziel opeens uit je lichaam is. Dit is vervelend voor de persoon die het ervaart, maar ook voor de personen in zijn/haar omgeving. Daarom is het goed om hier open over te zijn.

Wat zijn oorzaken?

Wanneer je open bent over je angstaanvallen is het goed om voor jezelf, of een ander, scherp te krijgen waardoor angstaanvallen ontstaan. Bij mezelf zag ik een duidelijk patroon en wist ik dat ik last van een angstaanval kreeg op momenten dat ik een keuze moest maken rondom eten, drinken en sport, als ik iets moest eten of tijdens periodes waarin ik veel stress had. Mijn lichaam sprong dan in een vluchtmodus. Maar er zijn ook andere oorzaken. Zo kan je werk of je relatie leiden tot een paniekaanval. Ook je gezondheid en financiële situatie kunnen invloed hebben. Toch is stress de meest voorkomende oorzaak. Sommige mensen ervaren zelfs voor zo’n lange tijd stress, dat hun lichaam continu in de vluchtmodus zit. Zij kunnen altijd last hebben van de nare symptomen zonder dit door te hoeven hebben.

Mijn tips
Hoe meer tijd ik voor mezelf neem, hoe beter het gaat rondom voeding, sport en mijn angstaanvallen.

Ik heb gelukkig nooit last gehad van een angststoornis en ik heb ook geen periodes gekend waarin ik regelmatig van deze aanvallen had, maar ik kan ook niet zeggen dat ik ze niet meer heb. Voor mij is stress echt de grootste oorzaak en mijn aanval komt dan altijd om de hoek kijken als ik een keuze moeten maken die eten of sporten betreft. Maar ik weet inmiddels wel hoe ik de angstaanvallen kan voorkomen en hoe ik ermee om moet gaan. Zo maak ik nu meer tijd voor mezelf en probeer ik extra te letten op mijn ontspanning op momenten dat ik het erg druk heb. Ook luister ik meer naar mijn hart als ik keuzes moet maken. Voelt het niet goed om iets te doen? Dan zeg ik het af.

Op de momenten waarop ik een angstaanval heb of voel aankomen, let ik direct op mijn ademhaling. Ik probeer mijn aandacht op iets anders te focussen en adem goed in en uit. Wanneer ik onder de mensen ben, verander ik graag even van onderwerp en begin ik het liefst over iets luchtigs, zodat ik de spanning weg kan laten zakken. Bij mijn ouders durf ik het echter aan te geven. Vaak zien ze wel dat ik een black-out krijg en zeg dan eerlijk dat het me even te veel wordt. Ze laten me dan even met rust en zorgen dat ik mijn eigen keuze kan maken als ik weer ontspannen ben. Iets wat mij altijd helpt.

Je bent niet alleen!

Ik hoop dat ik je met deze blog op de Dag van de Mentale Gezondheid in heb kunnen laten zien dat je niet alleen bent als het gaat om angstaanvallen. Weet ook dat angstaanvallen vaak samen gaan met eetproblematiek, mocht je daar mee te maken hebben (gehad). Je bent sowieso nooit alleen in alles wat je meemaakt en er is ook nooit iets mis met je. Het is lastig om open te zijn over je verhaal, maar weet dat je met jouw verhaal andere helpt. Laten we vandaag dan ook extra goed op elkaar letten en open gesprekken met elkaar voeren.

Mocht je vragen hebben over dit onderwerp of wil je iets kwijt? Aarzel dan niet om een berichtje te sturen 🙂

Liefs!

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.